ewan

magulo nga ata ang isip ko..
magulo nga ba?


waaah.


actually ni ako di ko alam...


sa pananaw ng mga tao sa paligid ko,hindi.

bakit nga naman magiging magulo?


una, makakamove on na ako.. moving forward in terms of my feelings sa dati kong relationship more than two years ago.. syempre malaking step un para sa akin (no communication, wala lahat) anyway, kahit magkaibigan eh wala na atang pag asa paano ba namn, parang ayaw na talaga nia ako sa buhay niya well, natuto na ako (sana).. wag nang umasa.. kung ayaw ka ng isang tao, bakit mo pa ipagpipilitan ang sarili mo sakanya. Gumagawa ka lang ng malaking rason para masaktan ka. Nagsawa narin ako eh, mapagod pala ung term.. ewan ko. hangang ngaton hindi ko rin alam. Sguro, i will accept kung saan nga xa mapupunta.. ganun talaga ang buhay eh, sabi nga nila "People really COME and GO". At least I ve learned something from him.. natuto akong "magmahal, masaktan" nakakatuwa lang talaga at nagtagal ako sa STUPID stage.. ang pag momove on.

pangalawa, bulag ang pag ibig? in english.. love is blind? hehehe. unti unti na akong nakakaramdam na kailangan ko din palang maging masaya.. walang masama.. pero di ko nga lang sila masyadong nakikita, bulag padin ata ako.. (hahahah) hay nako... sabi niya, naswerte ako dahil sa kanya.. (makapal talaga ang mukha).
Hmmmmm, kiding aside, nakakatakot palang magseryoso ang taong hindi reryoso. kasi basta, malalaman at mararamdaman mo pala ung pagkakaiba nun eh... nakakatakot, baka ngay mahalin niya ako. Tama ata sila, nagka phobia ako na mag mahal, eh kasi naman baka masaktan na naman ako, umiyak na naman ako.. at maramdaman ko na naman lahat ng yon... Sana naman hindi. Pero at the same time, AYAW ko nang umasa, baka masaktan lang agad ako. Kung ano yung magyari let it be.


pangatlo, RESPOSIBILIDAD. tatlong org.. MESSIAH (officer ako dun...) jrFINEX (working com ako, trainee officer ako).. at CAC chorale. (member ako).. maraming trabaho.. magagawa ko lahat.. oo, walang duda un, hmmmm... pero hindi kao lagi si super woman na kaya ko to everytime... magigipit na ako sa oras. minsan nga pati oras para sa sarili ko eh, nawawala na.... pati kila betzy at bibe.. (tugsh, may ganun talaga ehh) un, alam ko ther will come a tym na papipiliin ako dun sa dalawa.. mahirap kasi pareho na silang malapit sa puso ko... hindi man sa parehong degree pero ayaw ko tlagang may iwanan eh.. grabi. ayaw ko pang tingnan kung wat lies ahead sa dalawang org na to... tatanungin ko nalang sarili ko.. "kaya ko ba to?" EWAN ko. kailangan ko pa ng maraming time para mag isip mabuti.




--- pala ang busyng buhay,, grabe, pagtulog nalang talaga ang tanging pahinga. hehehe pero masaya ako ngayon dahil nakapagblog uli ako.. hehehe.

dhin2 and me...

bibe...

anu nga ba tayo?
sabi nila tayo
di pa totoo pero
may pag asa kayang magkatotoo?

nakakatawa kung paano ka dumating
ni hindi ko alam kung paano ako naantig?
sa mga bagay na matagal ko na namang hilig
na ni minsan di ako kinilig

nakakagulat noon eh halos dakila tayong magbarahan
wala pang katapusan na nagbabangayan
kahit nga san nag ookrayan
pero kahit kailan di matapos ang kasiyahan

nasasakyan lahat ng trip...
..nagdradramahan na pang-famas pa
..nanganangarap ng mga pangarap na sana di lang hangang pangarap
..nananahimik ng sabay
..nakikilala ang sarili



at higit sa lahat sumasaya ang buhay.





--ni hindi ko man naisip na may ganitong tao na andito na pala sa buhay ko.. nakakatawang isipin kung paano nga ba nagsimula ang ganitong kalokohan.. ni ako hindi ko rin alam. tsktsk. delikado yan.

CAC chorale

"The most important thing in a competition is not to win but to take part, just as the most important thing in life is not the triumph but the struggle. The essential thing is not to have conquered but to have fought well. " Welcome to a group filled with laughter and joy. A group filled with hope, wisdom, dreams and happy memories. From all the past struggles,troubles and hard times that this group had experienced, there's one thing that kept this group standing strong no matter how rough the storm there is. . . .it's the TRUE FRIENDSHIP!!!..=)


--yan ang CAC chorale... hmmm, sobrang daming lessons learned ngaung music fest 09.. yeah, hindi nga namin naiuwe ang gold pero we know that deep in our hearts.. hehehe masaya kami! naman...