SemBreak!

waah.. at last sembreak na... hehehe.. matagal din inintay at pinaghirapan, at last natapos na ang mgga projects, research at marami pang iba... pero hmm, nakakamiss din pala ung gannong routine pag-biglang nagsembreak...

dito sa pangasinan... ganun parin, may mga konting pagbabago.... pero basta ganon parin... labo noh?! masaya kasi again nkita ko ang aking mga mahal sa buhay... (haha) miss ko na sila eh... ang aking mga high school fwends na kasama ko ngaun, kahit may exam ung iba... nakakams din ang highschool, taz ang mga teachers na nasalubong namin ni 'tina' kanina papuntang UPang... ang ever bata na si DaDa ang araling panlipuna at history teacher namin... dami naming natutunan don.. taz si si Boado.. ang mathematics teacher ko from geometry to calculus... at ka level ang college algeb teacer ko na si monster.. hehehe

continue enjoying! ahm, stay happy...at always remember that... God gives us something that we deserve!

its been seventeen years...

weeh.. hehe, its been seventeen years na nabubuhay ako.... hhmmm.... hay! buhay parang ang bilis noh, parang kelan lang, ngayo tumanda na naman... marami namg napagdaanan, pinapagdaanan, at mapapagdaanan. At sana, i hope and pray malagpasan ko un lahat....

ang hirap palang magbirthday na malayo sa mga mahal mo sa buhay... ang mame ko..(hmm) ang dade ko, si camille, si pete, si mama at nanay! at si gel...sempre nasa pangasinan. wala lang miss ko na talaga sila. hay! sabi nga nung isang Dominican na "you will only realize you really love a person if youre detatch from him, coz distance will reallt tell"... yah right, niung andun ako sa baba... parang hindi ko marealize kung ganno ako ka bless to have people who really loved and cared for me, parang ordinaryo lang kasi un sakin dati, pero hindi pala.

ngayon... ang dami- dami pang tanong sa buhay ko kailangan ng mga sagot... hindi man ngaun.

gusto ko din magpasalamat... una syempre kay God... for giving me a chance to see the beauty of life.. to my dade and mame, for without youre love, im also nothing... to my brother and sistah... to my mama at nanay...to my gel....thank you im blessed to all have you in my life as my inspiration. salamat sa lahat lalo na sa strenght..

sa mga kaibigan ko na nakaalala at hindi nakaalala... salamt sa mga msasaya at malungkot.. sa mga tawa at iyakan... tenshoo..

to end hmm.. i hope ang pray na magkatotoo lahat ng wishes ko... to have happiness.. Good health and long life to everyone.. to enjoy amd see the beauty of life more... and to continue LIVING and LOVING..

almost five school days to go..

ang lapit nah.... almost five school days to go. matatapos na ang first sem first year. hmmm, maramirami rin mangyari, waah... basta, ngaun... eto, maxadong buzy ang mundo... parang matitiris na nga ako eh... (malapit na ata) ang dami2 rush projects, quizes at finally, final exams, kanina nga katatapos lang ng culminating activity namin sa theology subj(parang mini xmas party, hehehe)... hindi nga lang mxadong masaya. pero im thankful kasi may mga taong nakinig sakin.... kng cnu man sila, they were the people that i didnt expect to listen. thank u po...cge po... dami pa gagawin..

the dark and bright side of life...

"there are things that you can but you may not..."

hhmmm... i dont know what will i'll be thinkin right now on the things that happening to me. Never push yourself to the limits, because humans do have limitations. We should always remember that even metals get tired! So, we should rest if we MUST but never SURRENDER. I dont want to cry. "Seems like many things are coming ahead at once. Take things slow, and look for the signs that will tell you what to do and where to go."- as they said.