weeh.. hehe, its been seventeen years na nabubuhay ako.... hhmmm.... hay! buhay parang ang bilis noh, parang kelan lang, ngayo tumanda na naman... marami namg napagdaanan, pinapagdaanan, at mapapagdaanan. At sana, i hope and pray malagpasan ko un lahat....
ang hirap palang magbirthday na malayo sa mga mahal mo sa buhay... ang mame ko..(hmm) ang dade ko, si camille, si pete, si mama at nanay! at si gel...sempre nasa pangasinan. wala lang miss ko na talaga sila. hay! sabi nga nung isang Dominican na "you will only realize you really love a person if youre detatch from him, coz distance will reallt tell"... yah right, niung andun ako sa baba... parang hindi ko marealize kung ganno ako ka bless to have people who really loved and cared for me, parang ordinaryo lang kasi un sakin dati, pero hindi pala.
ngayon... ang dami- dami pang tanong sa buhay ko kailangan ng mga sagot... hindi man ngaun.
gusto ko din magpasalamat... una syempre kay God... for giving me a chance to see the beauty of life.. to my dade and mame, for without youre love, im also nothing... to my brother and sistah... to my mama at nanay...to my gel....thank you im blessed to all have you in my life as my inspiration. salamat sa lahat lalo na sa strenght..
sa mga kaibigan ko na nakaalala at hindi nakaalala... salamt sa mga msasaya at malungkot.. sa mga tawa at iyakan... tenshoo..
to end hmm.. i hope ang pray na magkatotoo lahat ng wishes ko... to have happiness.. Good health and long life to everyone.. to enjoy amd see the beauty of life more... and to continue LIVING and LOVING..
No comments:
Post a Comment