"bugoy"

Isa siyang simpleng stuffed toy. Pangit. Luma. Maliit.

Yan si "Bugoy". Hindi ko na alam kung papano naging ganun yung pangalan niya. Ang alam ko simula bata palang ako kasama ko na siya. San nga ba siya galing? sa pagkakaalam ko sa tita ko, binigay sa akin yun kasama ng mga pinsan ko dahil nung bata ako hobby ko ang pag-iyak, hindi nila ako napatigil at hindi din nila ako mapigil dahil sobra yung taray ko kaya yun binigay sa akin si bugoy. Sabi ni "nanay" hindi daw binili si bugoy kung saang shop, galing daw siya sa kapitbahay na nagsisimulang gumawa ng stuffed toys. Ang alam ko dalawa kami nung pinsan ko na may ganito, siya nakapag asawa na at may baby na kasama pa din niya yun, nakakatawa pa nun ilang ulit na daw yun ipinapatapon ng tito ko pero nakakasurvive padin.

Siya yung naging kasama ko hanggang ngayon, lumipat na kami ng bahay, dinaanan na kami ng bagyo, nag aral sa malayo kasama si bugoy dun.

Siya yung natitira sa higaan ko. Siya yung kinakausap ko pag nababaliw na ako. Siya yung naiiyakan ko. Siya yung yayakap sa akin tapos makakatulog nalang ako. Sabi ko nga kung tao lang si bugoy boyfriend ko na siya(haha).

Hindi ako ganun kahilig sa mga stuffed toys. Minsan sa mga aso na stuffed toys. Hindi ko tinitingnan yung laki o ganda nila, kasi hindi dun nasusukat yung halaga nung bagay na yon sa'yo. Dumarating sila, binibigay sila ng mga tao sa buhay natin para mag paalala na kahit nalayo sila, parang andyan parin sila.

Hindi mapapalitan ang nag iisang bugoy, pangit man siya, matanda man siya,mura man siya. Siya parin yung nakasama ko sa mahigit labing walong taon. Siya yung nag iisa at pinakamamahal kong bugoy.