BLANK.

I hurt people.
Iam being hurt by people.

Still I am willing to LOVE.


--Blank. yun yung nararamdaman ng isip at puso ko. Ayaw na niya, pagod na siya, alam ko kaya niya, kilala ko siya, alam ko kung paano siya mag mahal pero nakalimutan kong HINDI ko hawak ang PUSO niya... minahal at inalagaan ko lang yun pero kahit anong magyari, wala akong karapatan, idikta na mahalin pa niya ako kung hindi pa niya kaya. Mahal ko siya, mas mahal ko talaga siya. . . pero tuwing na aalala ko na "wala na" nag iisip at naiiyak ako.


--Blank. nasaktan ko na naman siya. Ayaw ko lang umasa siya. After all these years mahal padin pala niya ako.. Natrauma ako. Takot na akong dumanas ng parehong sakit. Ayaw ko din siyang maging rebound. parte parin siya ng puso at magandang nakaraan ko. Siguro, haharapin ko yung second chance kung ready ako, pero alam ko hindi ngaun, ayaw ko masaktan siya, ayaw kong bumawi.


Hangang kailan dapat naghintay na masulatan ang BLANK? Ewan ko ba? Kung gaano kahirap mag mahal ganun din kahirap masaktan. Ngayon, sulitin mo yung blank, yung AKO lang. Sabi nga sa akin nga mame ko, "hayaan ko silang hanapin ako..." babalik yung talagang para sa akin... " wag akong matakot.. sa nakakatakot na hinaharap. Basta hindi naman tumitigil ang puso ko mag mahal eh, kahit gaano pa siya nasasaktan. Sana. Marealize nila yung worth ko bilang AKO. AKO sa buhay nila. Mahalaga nga ba ako? IKAW lang yung makakasagot niyan.